kto pije ten żyje?
Życie alkoholika usłane różami nie jest. Nie tylko dlatego, że niszczy swój organizm i swoją psychikę - również dlatego, że niszczy wokół siebie wszystko to, co jest wartościowe i dobre. Alkoholik nie potrafi obejść się bez alkoholu. Jest jego ABSOLUTNYM NIEWOLNIKIEM. "W każdej chwili mogę przestać" to frazes mający na celu uspokojenie otoczenia i siebie - bo fakty są okrutne - ON NIE PRZESTAJE PIĆ. Alkoholizm to schorzenie polegające na tym, że osoba nie potrafi funkcjonować bez alkoholu. Kiedy nie może pić, jest rozdrażniona, rozkojarzona, bywa agresywna. Życie alkoholika ulega stopniowej degradacji - przestaje funkcjonować jeśli nie w pracy czy szkole to w relacjach z innymi osobami. Pojawiają się objawy uzależnienia psychicznego i fizycznego.
Uzależnienie od alkoholu (ale też narkotyków) stanowi radykalne zagrożenie dla człowieka. Odbiera wolność. Oddala od miłości i prawdy.
trochę teorii....
Alkohol jest substancją działającą szkodliwie na niemal wszystkie tkanki i narządy człowieka. Cząsteczki alkoholu zawarte w piwie, winie czy wódce nie wymagają trawienia tak jak pozostałe składniki pokarmowe. Są bardzo małe i zostają w bezpośredni sposób wchłonięte przez organizm człowieka. Za pośrednictwem krwioobiegu trafiają szybko do mózgu, a tam dzięki specyficznym właściwościom chemicznym, wywołują odpowiednie efekty psychologiczne- wzbudzają różne reakcje uczuciowe, ujawniają zaburzenia w zachowaniu, powodując zakłócenia funkcjonowania wszystkich narządów równocześnie. Siła z jaką alkohol wpływa na nasze postępowanie, zależy przede wszystkim od aktualnego poziomu alkoholu we krwi, jest on również pewna miarą nietrzeźwości. Określa się go w promilach.
STĘŻENIE ALKOHOLU WE KRWI ZALEŻY OD:
- ilości i rodzajów konsumowanych napojów alkoholowych;
- innych czynników takich jak: waga, płeć, budowa ciała osoby pijącej;
- czas konsumpcji.
Typowe zatrucia śmiertelne są spowodowane przez stężenie 4 promili. „Odprężające” działanie alkoholu na psychikę człowieka – szczególnie na mózg, powoduje przytępienie zdolności krytycznego osądu samego siebie, obniża poczucie odpowiedzialności, znosi uczucie niepokoju, powoduje wzrost spontanicznych reakcji uczuciowych.
Gdy w organizmie człowieka narasta stężenie alkoholowe następuje uszkodzenie układu nerwowego, mianowicie: występują objawy paraliżu ruchowego (zataczający się chód), zaburzenia mowy, trudności w utrzymaniu równowagi, podwójne widzenie i znaczna senność. Jeżeli człowiek pije często i dużo, dochodzi do ciężkich i trwałych uszkodzeń głównie w ośrodkowym układzie nerwowym, w przewodzie pokarmowym, wątrobie, trzustce. „Nadużywanie alkoholu prowadzi do zmian w czynnościach układu krążenia, układu oddechowego (alkoholik łatwiej się przeziębią), sprzyja także powstawaniu takich chorób jak: cukrzyca, miażdżyca, rak krtani i przełyku, gruźlica” (Woronowicz, 1993). Alkoholizm jest czynnikiem, który pogarsza rokowanie w chorobach chirurgicznych. Wszelkie urazy, rany i złamania u alkoholików goją się bardzo wolno. Nadużycie alkoholu prowadzi do wcześniejszego występowania objawów starości, a także do częstych zamachów samobójczych.
Najczęściej spotykanymi powikłaniami uzależnienia od alkoholu są ostre psychozy alkoholowe (majaczenie alkoholowe, ostra halucynacja).
